..167..

شایدنیازِ یه وقتایم مثه ملکه هارفتارکردو

زندگی کردکه قرارنیس همیشه سهمش

توهمه چی متعادل باشه یا رغم رفتارمحترمانه

ودلسوزانش پستu200d ترین چیزاسهمش بشه

پس بیخودنیس که هی میگم گاهی

پرروباش تابراتu200d پررویی نکنن این اجازه روبه کسی نمیدم

توچشام نگاکنه وهراونچکه لایقه خودشه

به من نسبتu200d بده بعضیابایه نگاهو

یه لبخندکج کنج لبu200d یه سرتکون دادن کوتاهو

رو برگردوندن ازشون فکu200d میکنن توحرفu200d زدن خیلی ماهرن

کلاکسی ازپسشون برنمیاد

لذا حفظ شعور دربرابر چنین ذهنیته بیشعورانه ای مسخرستu200d

بایداون عصای سلطنتتوبالابیاری محکم به زمینی بکوبی

تایادشون بیاد اینچنین برخوردی باهاتu200d نه سهمته

نه بایدسلیقه ی اونابشه

ایزدا تنهامیخوام قلبم مالامال شه از سپاسگزاری

برای موهبتu200d زندگی کمکu200d کن خودمودوستu200d داشته باشم

تابتونم دوستu200d داشتنو باتمومه انسانها سهیم شم

میدونم وقتی صداقتu200d نباشه اعتمادی نیستu200d

ووقتی امیدنباشه زندگی ای درجریان نیستu200d

امامیبخشم وگذشترومثه یه کوه به دوش نمیکشم

بلکه فعالانه ازکوه میخوام بالابرموفتحش کنم

کاریم به قبل ندارم وازالان شروع میکنم به

اسلوموشن کردن لحظه های دلچسبu200d زندگی

واینجوری زمان روشکستu200d میدم تابتونم

توانایموبه خودم اثباتu200d کنم

گله ها..ترسا..تلخیاته گذشته وبحثu200d کردن

درموردشون باشه برای بعدها الان فقط بایدعالی بود

،تلاش کرد،مهم نیس هرچن آهسته امالطفاآگاهانه وپیوسته ؛)