..162..

فره حزم دکرد و دلم پیو بو ئیسته بلام پت

که ام کاته زور به هوراهیت نیازم هس

ولکان بو اوه که چندکه هینده خوت دگری بوم

و فری توراوی بویته ایتر هنایی چی دم بوت..

نازانم چیم کردووه وا آوا اکی له اوه دترسم که

اوینت چووته دلموا و خومیش به هوال ماوتم

وله دزانی گرینگ نیه بوم چون وا دیاره

نه به دیکانی تو تت نه پکو اکفه فقط تواشا دکم

بزانم تا کوینه پش دچی مطمئنم وه ی زوویی گره

اگریتو بو لایی من و او کاته منیش دزانم چون

تکتا اشه باس بکم ئه وسا امانه دیژم پت و له ئیستو

تا او کاته وکو خوت رفتار دکم جاره لاساری منو ندیوه

و جیاواز له باقی نیت که سایه تی خوتو له لام کاول کرد.