..149..

مگرچه هامیشود گر منوتو برویم باغکستانیو

بپاشیم باهم بذر عشق جاودانگیو

مگر چه ها میشود گر بیایی بمانی کنارم

بباشی دلارامم درین شبای دل آشفتگیو

مگر چه ها میشود گر تنها تو توانی برهانی ز دلم وابستگیو

مگر چه ها میشود گر تنها تو توانی بنشانی به دلم سرمستگیو

مگر چه ها میشود درین شبـ مهتابی دل بدی به بیدلی ام

مگر چه ها میشود گر دلتـ را بسپاری به دلم

من همه مدهوش نگاهتـ شدم

سر تا به پای دامن گیرتـ شدم

رنجور و درمانده گشته ام ز دوری رویتـ

ملول و دل گشته ام به دل دل کنان که آمده ام به کویتـ

لیکـ از یاد برده ای مرا دریغ از یکـ ذره معرفتـ در رختـ دلتـ

اینکـ مرا شده محبس مانده دریادتــ

منگـ پرسه زدن در یادبودهایتــ

عجبـ عالمی دارد عالم خیالاتم

ای عجبـ مانده در خمار مانده ی مخیله ام

بگداختم درچنین آتشی که بگداختـ در دلم عشقتـ

مرا نای صیقل دادنتـ در دلم نیستـ

چرا من هستمو هستـ دلی بی قرار گشته به تو

چرا من هستمو هستـ چشمی چشم انتظار تو

چرا من ماندمو ماند دلی پر آلایش

چرا من ماندمو ماند دلی پر تنش

sarazh..